بسیاری از حقایق ثابت کرده‌اند که استفاده از جلیقه‌های ضد گلوله می‌تواند به طور مؤثر تلفات سربازان در جنگ را کاهش دهد. علاوه بر این، در برخی کشورها، امنیت اجتماعی ضعیف است و حوادث خشونت‌آمیز زیادی رخ می‌دهد. محافظت از خود در برابر آسیب‌های شخصی برای افسران پلیس و حتی شهروندان عادی بسیار مهم است. به همین دلیل، بسیاری از کشورها مدت‌هاست که تحقیق در مورد مواد و جلیقه‌های ضد گلوله را آغاز کرده‌اند. در طول جنگ جهانی اول، از صفحات فولادی برای محافظت از انسان استفاده می‌شد و بعداً تحقیقات در مورد استفاده از فلزاتی مانند آلومینیوم و تیتانیوم انجام شد. با این حال، در میدان نبرد، سربازان باید تحرک خود را حفظ کنند. به دلیل ضخامت فلز و عملکرد ضعیف آن در برابر گلوله، مردم شروع به مطالعه مواد دیگر برای دستیابی به اثرات ضد گلوله بهتر کردند. بنابراین، پس از جنگ جهانی دوم، جلیقه‌های ضد گلوله به لباس‌های محافظ مؤثر در برابر پرتابه‌های مختلف بالستیک تبدیل شدند. در حال حاضر، این وسیله به یک وسیله محافظ ضروری و مهم برای ارتش و پلیس تبدیل شده است. در عین حال، توسعه مواد مختلف ضد گلوله در کشورهای مختلف جهان بسیار ارزشمند و به سرعت در حال توسعه است. انواع جدید لباس‌های ضد گلوله دائماً در حال مطالعه و توسعه هستند.

در حال حاضر، جلیقه‌های ضد گلوله عمدتاً برای دو نوع محافظت استفاده می‌شوند. یکی گلوله‌های تپانچه و تفنگ و دیگری ترکش‌های ناشی از انفجار.

http://www.aholdtech.com/concealable-bulletproof-vest-nij-level-iiia-atbv-c01-2-product/

اصل ضد گلوله بودن جلیقه‌های ضد گلوله نرم عمدتاً شامل مصرف بخش عمده انرژی سر گلوله (یا ترکش‌ها) در طول فرآیند کشش، برش و آسیب رساندن به الیاف ضد گلوله است که باعث تغییر شکل و انحراف سر گلوله می‌شود. در عین حال، بخشی از انرژی به انرژی حرارتی و صوتی تبدیل می‌شود، در حالی که بخش دیگری از انرژی از طریق الیاف به ناحیه خارج از نقطه برخورد منتقل می‌شود و در نهایت سر گلوله‌ای که "انرژی" خود را از دست داده است، در لایه ضد گلوله پیچیده می‌شود. هنگامی که استحکام الیاف ضد گلوله برای جلوگیری از ورود گلوله کافی نیست، تنها راه، استفاده از یک فرم "کامپوزیت" از مواد ضد گلوله نرم و سخت است، یعنی اضافه کردن درج‌های فلزی سخت، سرامیکی یا کامپوزیتی در جلیقه ضد گلوله نرم، که مکانیسم ضد گلوله مواد نرم و سخت را با هم ادغام می‌کند: گلوله ابتدا با درج سخت به عنوان "خط اول دفاع" تماس می‌گیرد و در طول فرآیند "برخورد سخت"، گلوله و مواد ضد گلوله سخت ممکن است تغییر شکل داده و بشکنند و در نتیجه بیشتر انرژی گلوله را مصرف کنند. مواد ضد گلوله نرم مانند الیاف ضد گلوله به عنوان "خط دوم دفاع" عمل می‌کنند، انرژی باقی مانده گلوله را جذب و پخش می‌کنند و نقش بافر را ایفا می‌کنند و در نهایت، اثر ضد گلوله را به دست می‌آورند. جلیقه‌های ضد گلوله سخت محصولات اولیه‌ای بودند که صرفاً برای محافظت به مواد ضد گلوله سخت مانند صفحات فلزی متکی بودند و در نتیجه راحتی و اثربخشی دفاعی پایینی داشتند. اکنون آنها تا حد زیادی از رده خارج شده‌اند.